Lange Seksfilm

aangerand op het grote ns station deel 2

Eindelijk kwam de plaatselijke jeugd het perron op. Ze merkten haar op. Het onderlinge gekwetter verstomde. Mireille zag ze elkaar aankijken. Nieuwsgierig kwamen ze dichterbij, en probeerden haar zo goed mogelijk op te nemen. Zonder dat ze het groepje echt wilde bekijken, schatte ze dat het een stuk of acht, negen jongens waren en twee meisjes. Meteen wist ze dat de meisjes meelopertjes waren, geen 'femme fatallettes' die de macht in groepje hadden. Nee, van die twee zou ze geen last hebben. Het clubje installeerde zich een meter of acht naast Mireille, op de bank naast haar. Het nieuwtje van de jonge vrouw op het perron was er blijkbaar af; met veel gejoel stortten ze zich op belangrijker zaken. Drankflessen werden uit de plastic tassen gehaald, en chipszakken werden opengescheurd. Een draagbare cd-speler, niet echt van het formaat ghetto-blaster, ging aan, en de The Cardigans schalden even later over het verlaten NS-terrein. I'm losing my favourite game. Het werd Mireille teveel. Onrustig ging ze een paar maal verzitten. Met een kuchje strekte ze haar benen. Op dat moment pas realiseerde zij zich dat ze zo de aandacht op haar blote benen vestigde. Een felle opwindingsgolf trok door haar heen. Eén van de jongens floot. Moedig geworden joelde een ander: 'Als je het over mooie benen hebt... Mevrouw, mag ik even zeggen dat u de mooiste benen hebt die wij vanavond hebben gezien'. De spanning gierde Mireille door haar keel. Een drietal jongens liep op haar af. De anderen merkten het niet, of het interesseerde hen niet. Uiterlijk koel draaide Mireille zich naar de jongens die haar tot op nog geen twee meter waren genaderd en zei: 'Ja, dat mag je. Die opmerking maken over mijn benen. Dank je. Ik hoop alleen wel dat je goed gekeken hebt voordat je mij complimenteert'. Ze hoorde het zichzelf zeggen. 'Nou, we hebben weleens benen van echt dichtbij kunnen bekijken. Zelfs aangeraakt', zei het lefgozertje van het stel. Even was het stil. Het geluid van hun feestende vrienden en vriendinnen leek mijlenver. Mireille kon niets terugzeggen. De opwinding zou haar praten te veel beïnvloeden. Ze keek de jonge mannen alleen maar uitdagend aan. De één staarde naar de ander, ongelovig, verbaasd. De blonde jongen kwam aarzelend dichterbij, keek naar zijn vrienden die ook naar voren kwamen, en ging toen naast haar zitten. Zonder verder haar houding te veranderen liet de jonge vrouw haar benen zien. De jongen keek ernaar, al snel vergezeld door zijn vrienden die schoorvoetend erbij kwamen zitten. Steeds schaamtelozer keken ze naar Mireille's benen. De jonge vrouw liet zich bekijken. Toch kon ze het trekken van haar ogen niet verhullen. Dat ze geil ervan werd, opgewonden. De eerste jongen waagde het om zijn hand op haar knie te leggen. Mireille voelde dat hij een beetje beefde. Hij merkte dat hij niet werd geweigerd. Voorzichtig streelde hij haar bovenbeen, en nog liet ze hem begaan. Aan het andere been voltrok zich nu eenzelfde ritueel, door de andere jongens. Met langzame, intense strelingen gleden de vreemde handen steeds intensiever langs de binnenkant van haar dijen. Mireille sloot haar ogen en zakte wat onderuit, met haar hoofd tegen de harde rugleuning van de NS-bank. Ze zuchtte, het was gebeurd. Ze had zich laten zien aan een stel knapen, als een slet, als een hoer. De opwinding joeg door haar lijf. Ze spreidde haar benen iets. 'Ooh, kei man! Ze laat het allemaal toe!', hoorde ze één van de jongens uitroepen.